YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2023
KARAR NO : 2011/3599
KARAR TARİHİ : 06.06.2011
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/306053
MAHKEMESİ :İSTANBUL Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :20/05/2010-19/176
SUÇ :Kasten öldürmek
E.. U..’yı kasten öldürmekten sanık S.. S..’un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/05/2010 gün ve 19/176 sayılı hüküm re’sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından da istenilmiş, müdahil vekili duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Sanık S.. S.. hakkında kurulan 20.05.2010 tarihli hüküm, 26.05.2010 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 28.05.2010 tarihli dilekçe, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hüküm re’sen ve katılanlar vekillerinin temyizi üzerine incelenmiştir.
b) Katılanlar vekillerinin yetkisi bulunmadığından duruşma taleplerinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2-a) Kararın gerekçesinde “sanığın eşi Çilem’in maktul tarafından iş yerinde bulunan ekmek kasalarını taşımaya zorlanması, işten çıkarılması, Çilem’in sanığa Erkan beni çok çalıştırıyor, s..tir git diye hakaret etti şeklinde sözler söylemesi nedeniyle” haksız tahrik hükümleri uygulandığı halde, hüküm fıkrasında “olaydan önce maktulün işyerinde çalışmakta olan sanığın eşini işten kovması ve sanığın eşinin bu durumu gelip sanığa abartılı bir şekilde ağlayarak intikal ettirmesi” haksız tahrik nedeni kabul edilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,
b) Olayın görgü tanıkları olan A.. K.. ve Y.. Ö..’ın Dinlenmeleri sırasında onbeş yaşını doldurmuş oldukları gözetilmeksizin yeminsiz dinlenmeleri suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 50/1-a maddesine aykırı davranılması,
Usule aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 06/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.