YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2762
KARAR NO : 2015/6386
KARAR TARİHİ : 23.12.2015
Tebliğname No : 1 – 2014/149390
MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 29/11/2013, 2012/295 (E) ve 2013/443 (K)
SUÇ : Kasten öldürme
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık İ.. D.. ve Y.. K..’un maktül D.. K..’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık İsmet ve müdafii ile sanık Yüksel müdafiinin sübuta, delillerin değerlendirilmesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “Adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanıkların, CMK’nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, sanıklara ve katılana atanan müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan, katılan için 561 TL, sanık Yüksel için 533 TL, ve soruşturma aşamasında atanan 182 TL, sanık İsmet için soruşturma aşamasında atanan 182 TL zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve yargılama gideri toplamının sanık Yüksel için 1110 TL, sanık İsmet için 1110,32 TL olarak değiştirilmesine ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re’sen de temyize tâbi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.