YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6033
KARAR NO : 2016/4396
KARAR TARİHİ : 21.12.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit.
HÜKÜM : Sanık … hakkında;
a- TCK.nun 81, 29, 62. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası,
b- …’i tehdit suçundan, TCK.nun 106/2-a, 29, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası,
c- …’i yaralamaya teşebbüsten CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.
Sanık … hakkında;
…’i öldürmeye yardım suçundan, TCK.nun 81, 39, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.
vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık … hakkında …’e yönelik tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçlarına yardım etmekten açılan davalar hakkında hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
2- Katılanlar … ve … hakkında katılma kararı verilmişse de, duruşmaya gelmeyen ancak vekil atayarak kendilerini vekille temsil ettiren maktulün çocukları … ve….’in maktul yönünden yargılama sırasında katılma hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemişse de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/10/2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, duruşmalarda kendilerini vekille temsil ettirerek ve süresinde verilen temyiz dilekçesi ile katılma isteklerini ortaya koyan maktulün çocukları olan … ve İsa…’in 5271 sayılı CMK’nun 237/2 maddesi gereğince, kamu davasına katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;
3- Katılanlar …, .., İsa.., …’in mağdur …’e yönelik tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçlardan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in maktul …’ye yönelik “kasten öldürme” sanık …’in mağdur …’ye yönelik “tehdit” ve sanık …’in maktul …’ye yönelik “kasten öldürmeye yardım” suçlarının, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin duruşmalı incelemede ve yazılı dilekçede suçun niteliğine, haksız tahrik indirim derecesinin az olduğuna, eksik inceleme olduğuna, tehdit suçu yönünden şikayet eksikliği olduğuna, sanık … ve müdafiinin suçun sübutuna ve niteliğine, katılanlar vekilinin haksız tahrik uygulanmaması gerektiğine, iştirak kararının doğru olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
a- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
b- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; sanıkların 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi gereğince kendisine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde sanık … yönünden yargılama giderleri arasında gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, ancak; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde, yine hüküm fıkrasının 6. maddesindeki “mahkemece sanık … için yapıldığı anlaşılan, (578,00.)TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına” ibaresinin ve kararın sonundaki masraf dökümü kısmında yer alan “… müdafilik ücreti: 578,00.TL ibarelerinin karardan çıkartılmasına, “Toplam: 1556,50.TL”nin “Toplam: 978,50.TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
21/12/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı…’nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafii Avukat …’ın yokluğunda 22/12/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.