YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4071
KARAR NO : 2018/1922
KARAR TARİHİ : 24.04.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
ÖLDÜRÜLEN : …
KATILANLAR : …, …, …, …, …, …, …, …
SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜM : 1- Sanık … hakkında;
a- …’i kasten öldürme suçundan; TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,
b- …’yi kasten yaralama suçundan; TCK.nun 86/2-3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası,
c- …’ı kasten yaralama suçundan; TCK.nun 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası.
2- Sanıklar … ve … hakkında;
…’ı kasten yaralama suçundan; TCK.nun 86/2-3-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 4.500.’er TL. adli para cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık … hakkında; katılan …’i, sanık … hakkında; katılan …’i kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan temyiz incelemesinin kapsamı dışında bırakılmıştır.

Sanık … hakkında, Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 09.06.2015 gün ve 2012/355 esas, 2015/165 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde 10.06.2015 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık 12.06.2015, 24.02.2016 ve 05.05.2016 tarihli dilekçeleriyle hükmü temyiz etmediğini ve onanmasını istediğini bildirdiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 1-9/15 sayılı kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE karar verilerek,
Katılanlar vekilinin, sanık … hakkında, maktul …’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebine hasren yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in, maktul …’u kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin, suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
1- 28/04/1993 doğumlu olan sanığın, 18 yaşını bitirdiği halde sanık savunması ile müşteki ve tanık beyanlarının alındığı 17/10/2012 tarihli ilk duruşma oturumunun açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 182/1. maddesine aykırı davranılması,
2- Maktulden kaynaklanan, haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların niteliği ve ulaştığı boyut nazara alındığında, TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,
3- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.