Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2016/6150 E. 2017/4124 K. 21.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6150
KARAR NO : 2017/4124
KARAR TARİHİ : 21.11.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek
HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, teşebbüs, tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, delillerin hatalı değerlendirildiğine, öldürme kastı bulunmadığına, katılanın dinlenmeden karar verilmesinin hatalı olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılmasının yersiz olduğuna, ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Dairemizin 03/03/2016 tarih 2015/4062 esas ve 2016/980 karar sayılı ilamında; “tekerrüre esas alınan Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmünün 6217 sayılı Yasanın 83. maddesi kapsamında kalması nedeniyle sanık hakkında tekerrüre esas alınan bu ilama ilişkin olarak yeni bir karar verilip verilmediğinin araştırılması, verilmemişse ihbarda bulunulması ve sonucuna göre TCK.nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” bozmaya konu edilmesine karşın bu husustaki eksiklik giderilmeden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.