Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2016/91 E. 2017/1276 K. 17.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/91
KARAR NO : 2017/1276
KARAR TARİHİ : 17.04.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama sonucunda ölüme sebebiyet verme, suç delillerini gizleme ve yok etme
HÜKÜM : 1-Sanık … hakkında; TCK.nun 87/4-2, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası,
2-Sanık … hakkında; TCK.nun 281/1-3, 63. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanık … ve müdafiinin yasal süreden sonra yapmış bulundukları duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.
2-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 gün ve 65–69, 22.10.2002 gün ve 234–366, 04.07.2006 gün ve 127–180 ile 03.05.2011 gün ve 155–80 sayılı kararlarında “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde ifade edildiği üzere katılan …’nın suç delillerini gizleme, yok etme suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, katılanın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip
reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık … ve müdafiinin haksız tahrik ve takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan …’un, sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, ceza miktarı itibariyle re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.