Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2017/988 E. 2017/2159 K. 06.06.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/988
KARAR NO : 2017/2159
KARAR TARİHİ : 06.06.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK’nun 81/1, 35, 53/1, 58 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bayram’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan tutuklu sanık …’ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2015 gün ve 2015/172 esas, 2015/261 karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş, (sanık temyiz hakkından feragat etmiştir) olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Sanık … hakkında mahkemece verilen 15.09.2015 gün ve 2015/172 esas, 2015/261 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde 15-16.09.2015 tarihinde sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de sanık, 29.092015 tarihli dilekçeyle hükmü temyiz etmediğini ve onanmasını istediği ve bu tarihte 18 yaşını tamamlamış bulunduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 1-9/15 sayılı Kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edilmiş, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca sanık müdafıinin temyiz talebinin REDDİNE karar verilerek,
Katılan vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın katılan …’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, teşebbüsün nitelik ve derecesi takdir kılınmış savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suçun tasarlayarak işlendiği şeklindeki suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına İlişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.