Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2018/1152 E. 2018/3002 K. 25.06.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1152
KARAR NO : 2018/3002
KARAR TARİHİ : 25.06.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi nikahlı eşini öldürmek.
HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin 02.05.2017 tarihinde yüze karşı verilen hükmü UYAP sisteminde yapılan kontrolde 03.05.2017 tarihinde e-imza ile imzaladığı anlaşılan dilekçe ile temyiz ettiği görülmekle, havale tarihine itibar ederek, sanık müdafiinin temyiz talebinin süre yönünden reddini öneren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın, eşi olan maktul …’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ilgili İl Müdürlüğü vekilinin takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A- Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tayin edilmemesi,
B- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, ancak; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne “Hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.960,00.TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak, kendisini vekille temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına verilmesine” ibaresinin eklenmesine ve hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.