Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2018/3456 E. 2019/116 K. 22.01.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3456
KARAR NO : 2019/116
KARAR TARİHİ : 22.01.2019

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Sanığın Katılan …’a yönelik kan gütme saikiyle adam öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine ilişkin Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin, 10/11/2016 gün ve 2016/35 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararına yönelik olarak katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar … ve … hakkında mağdurlar … ve…’e yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan sanık …’in mahkumiyetine, sanık…’im beraatine dair hükümlere yönelik sanık … müdafii ve katılan … vekilinin süresinde istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 10.11.2016 gün ve 2016/35 esas, 2016/113 karar sayılı kararın, katılan … vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede ;
Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 10.11.2016 gün ve 2016/35 esas, 2016/113 karar sayılı kararda sanık …’in atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin bozulmasına, sanık …’in ise kan gütme nedeniyle öldürmeye teşşebüs suçundan verilen beraat kararının esastan reddine karar verilmiş ise de ;
1-Oluşa, tüm dosya kapsamına ve istinaf mahkemesinin kabulüne göre 05.01.2016 günü gerçekleşen olayda; olayın başından beri olay yerinde olup, sanık …’in … ve …’i hedef alarak ateş etmesinin ardından olay mahallinden …ile birlikte ayrıldığı sabit olan sanık …’in işlenen suça yardım eden durumunda olup olmadığının tartışmasız bırakıldığı cihetle sanığın hukuki durumunu esaslı şekilde etkileme durumu nazara alındığında, her iki olaya ait yargılamanın birlikte yürütülmesi sonucu hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.