Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2018/490 E. 2018/853 K. 27.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/490
KARAR NO : 2018/853
KARAR TARİHİ : 27.02.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
: 1- TCK’nun 82/1-i, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,
2- TCK’nun 109/2, 109/3-a, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,
3- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK’nun 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, mağdurun sağ üst dudak burun kenarına tek el ateş ederek, sağ maksiller kemikte 4. derecede kemik kırığına neden olacak, yüzünde sabit iz bırakacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, 13-20 yıl aralığında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, üst sınıra yakın bir ceza yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ile sanık …’ın, mağdur …’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 109/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın, mağdur …’yı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, hürriyeti tahdide teşebbüs, 6136 sayılı
Yasaya aykırılık suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tâbi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.