YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3487
KARAR NO : 2021/14079
KARAR TARİHİ : 12.11.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, görevi yaptırmamak için direnme, hükümlü veya tutuklunun kaçması ve parada sahtecilik suçlarından … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2013 tarihli ve 2013/586 değişik iş sayılı içtima kararı ile 7 yıl 9 ay 500 gün hapis cezasına hükümlü …’ün, bu cezasının infazı sırasında Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2014 tarihli ve 2014/117 değişik iş sayılı kararıyla 07/03/2014 tarihinden itibaren şartla tahliye edilmesini müteakip, hükümlünün 01/02/2016 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dolayı Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2016 tarihli ve 2016/119 Esas, 2016/599 sayılı kararıyla 5 ay hapis cezası ile cezalandırılması sebebiyle, Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2014 tarihli ve 2014/117 değişik iş sayılı kararı ile verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına ve hükümlünün ikinci suçu işlediği 01/02/2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 29/08/2016 tarihleri arasındaki cezasının aynen çektirilmesine dair … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2018 tarihli ve 2010/46 Esas, 2010/62 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın ikinci suçun deneme süresinin bitmesinden sonra işlendiği ve şartla tahliyenin geri alınamayacağından bahisle kabulüne ve anılan ek kararın kaldırılmasına ilişkin … 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/903 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/6. maddesinde yer alan, “Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.” şeklindeki, anılan Kanun’un 107/12. maddesinde yer alan “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” şeklindeki ve yine aynı Kanun’un 107/13. maddesinde yer alan, “Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren kalan cezasının aynen, b) (Değişik bend: 25/05/2005-5351 S.K./8.mad) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla takdir edilecek bir sürenin, Ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez.” şeklindeki ve 107/14. maddesinde yer alan, “Denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.” şeklindeki hükümlere göre hükümlünün belirlenen denetim süresi içerisinde tekrar suç işlemesi halinde koşullu salıverilmenin geri alınabileceği,
Dosya kapsamına göre, … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2018 tarihli kararına yönelik itiraz üzerine yapılan inceleme neticesinde, … 12. Ağır Ceza Mahkemesince “…5275 sayılı yasanın 107/6 maddesinde; koşullu salıverilen hükümlünün tabi tutulacağı denetim süresinin infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadar olduğu ancak süreli hapislerde hak ederek tahliye tarihini geçemeyeceğinin öngörüldüğü, 671 sayılı KHK ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 6/B maddesi ile 5275 sayılı yasanın 107 maddesinin 2. Fıkrasında yer alan 2/3 oranın yarısı olarak uygulanacağının öngörüldüğü, buna göre hükümlünün işbu cezasından dolayı 7 yıl 9 ay hapis cezasının yarısı olan ve infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin 1412 gün olduğu, deneme süresi de bu sürenin yarısı olan 706 gün olduğu, hükümlünün düzenlenen 26/10/2018 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverme tarihinin 09/01/2012 tarihi olduğu, bu süreye 706 günün eklenmesi durumunda deneme süresinin 16/12/2013 tarihinde bittiği, 5275 sayılı Yasa’nın 107/12. maddesinde koşullu salıverilen hükümlünün denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararınınn geri alınmasına neden olan suçun suç tarihinin 01/02/2016 tarihi olduğu, dolayısıyla ikinci suçun deneme süresinin bitmesinden sonra işlendiği bu itibarla şartla tahliyenin geri alınması ve cezanın çektirilmesine, karar verilemeyeceği sonuç ve kanısına varılarak …. … 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/46 Esas 2010/62 Karar ve 31/10/2018 tarihinde verilen ek kararın kaldırılmasına…. hükümlünün itirazının kabulüne….” şeklinde karar verilmiş ise de;Adı geçen hükümlünün … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/586 değişik iş sayılı içtima kararı ile verilen 7 yıl 9 ay 500 gün hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 02/05/2011 tarihinde alındığı ve Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 20/02/2014 tarihli ve 2011/1226 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 09/01/2018 ve koşullu salıverilme tarihinin ise 07/03/2014 olarak belirlendiği, hükümlünün Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2014 tarih ve 2014/117 değişik iş sayılı kararı ile 07/03/2014 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine karar verildiği, içtima kararına dahil olan … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/46 Esas, 2010/61 sayılı kararı ile verilen 10.000,00 Türk lirası adlî para cezasından çevrili 500 gün hapis cezasının, hükümlünün şartla tahliye tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun gereğince şartla tahliye tarihi olan 07/03/2014 tarihi itibari ile infazının tamamlanarak yerine getirme fişi düzenlendiği, 500 gün hapis cezası haricinde kalan içtimalı 7 yıl 9 ay hapis cezası için yeniden müddetname tanzim edildiği, … Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 26/10/2018 tarihli müddetnamenin 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında hükümlünün yeni bihakkın tahliye tarihinin tespiti amacı ile düzenlendiği, hükümlünün şartla tahliye edildiği tarihten sonra yürürlüğe giren yasal değişikliklerin bihakkın tahliye tarihinin öne çekilmesine sebebiyet verdiği ayrıca hükümlünün 07/03/2014 tarihinden itibaren fiilen şartla tahliye edilmesi sebebiyle infaz rejiminin bu tarih esas alınmak suretiyle belirlenmesi gerektiği cihetle, hükümlünün ikinci suçu işlediği tarih olan 01/02/2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 29/08/2016 tarihi arasındaki sürenin aynen çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/09/2019 gün ve 94660652-105-35-8014-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Somut olayda 7 yıl 9 ay hapis cezasının infazı sırasında 07.03.2014 tarihinde koşullu salıverilen hükümlünün, infaza konu cezalarından 4 yıl 9 ay hapis cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/2. maddesine, 3 yıl hapis cezasının ise 647 sayılı Kanun’un 19 ve ek 2. maddesine göre infaz edildiği ve 647 sayılı Kanun’a göre infaz edilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/6. maddesine göre denetim süresi belirlenmesinin mümkün olmadığı ve hükümlünün 29.08.2016 olarak belirlenen bihakkın tahliye tarihinden önce denetim süresi içinde 01.02.2016 tarihinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşılmakla, daha önce hakkında verilen koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ve ikinci suçu işlediği 01.02.2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 29.08.2016 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden bu karara karşı yapılan itirazın reddi yerine kabulüne dair itiraz mercii tarafından verilen karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, … 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/903 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.