YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/749
KARAR NO : 2019/2951
KARAR TARİHİ : 22.05.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK.nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü … hakkında 765 sayılı TCK’nin 448/1, 62, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma neenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara, hükümlünün cezanın paraya çevrilmesini talep ettiğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- Hükümlü …’nin mağdur …’ı toplam beş kez bıçaklayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, bu bıçak darbelerinden iki tanesinin toraksa, bir tanesinin batına nafiz olduğu ve hayati tehlike oluşturduğu, diğer ikisinin gluteada ve penis üzerinde yer aldığı ve hayati tehlike oluşturmadığı, tüm yaraların mağdurun 45 gün işini engellediği anlaşılan olayda;
Teşebbüs sebebiyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nin 35. maddesinin tatbiki sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, daha vahim hallerde uygulanması öngörülen en üst sınırdan uygulama yapılması suretiyle hükümlü hakkında fazla cezaya hükmolunması,
2- Hükümlü hakkında suçun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle cezadan indirim yapılırken uygulama maddesi olarak TCK’nin 35. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
3- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlü ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.