YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1434
KARAR NO : 2020/2180
KARAR TARİHİ : 06.10.2020
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/09/2018 tarihli, 2018/700 E., 2019/405 K. sayılı; TCK’nin 82/1-e, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 12 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ”sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar” ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ”uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir” şeklinde değiştirildiğinden, sanık … müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması taktiren uygun görülmekle;
Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 17\09\2019 gün ve 2019/2584 E. 2019/2774 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, eylemin meşru müdafaa sınırları içerisinde kaldığına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin; takdiri indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık … hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin reddine, 06/10/2020 gününde heyetimizden sayın. …’in olayda TCK. 29. maddenin sanık lehine uygulanması gerektiği yönündeki karşı görüşü ve oy çokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY;
Sanık …’in katılan …’a karşı işlediği sübuta eren kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunda dosya kapsamına göre verilen cezadan TCK 29. maddesi gereği asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaatiyle Dairemiz çoğunluğunun istinaf daire kararını esastan reddeden görüşüne katılmıyorum.
Şöyle ki; Olay 30.09.2016 günü saat 17.30 sularında Manisa’da …’te meydana gelen bir olaydır.
Olayın haksız tahrik boyutunu irdeleyebilmek dosya kapsamından bazı bilgileri burada aktarmak zarureti vardır.
Dosya kapsamı ve delil durumuna göre sanığımız … suç tarihi itibariyle işsiz bir insan olup kendisine ait evi satınca parasını kayınpederine vermiş ancak bir süre sonra verdiği parayı geri istemiştir. Kayınpeder bu parayı geri vermeyince sanığın eşi …’da bu paranın geri verilmesi için kendi babası ve ailesiyle görüşmüş bu nedenle sanığın baldızı olan …’i kendi ablasına cep telefonu ile mesaj yazarak babamız kanser hastası, senin yaptığını hayat kadını yapmaz deyince bu mesajı gören sanık ve eşi … ile görüşmek için … cafeye gitmiştir. Cafe içinde sanığın …’yi görünce nasıl davrandığı ve davaya konu olayın gelişim aşamaları dosya içindeki CD’e açıkça görülmektedir. Ancak bu CD’nin içeriğine dair alınan bilirkişi raporu görüntülerle uyuşmamaktadır.
Sanık …, baldızı …’yi cafede görünce onun yanına gitmiş ve oturmakta olan …’yi elleriyle darp etmiştir. Görüntülere göre … ile farklı masalarda oturan katılan … (kamera kaydına göre kayden 16 yaşında olan katılan, sanıktan daha iri yapılıdır.) Sanığa müdahale ederek arkadan sarılmış, …’ye vurmasını engellemiş ve oradan sanığın uzaklaşmasını temin için sanığı ittirirken sanık kendisini engelleyen ve ittiren daha önceden tanımadığı katılana direnmiş ancak daha yapılı olan katılan …’a karşı baskın olamayınca iki kez arkaya kafa atmış bunun üzerine … sanığı savurarak yere düşürmüş ve yere düşen sanığa 1 kez tekme ile 5 kez de yumrukla vurmuştur. Kavga devam ederken cafedekiler araya girmeye çalışmış, sanık toparlanarak bu kez kendisini yerde iken darp eden …’a karşı yanındaki bıçak ile hamle yapmış ve katılanı karnından bıçaklamıştır. Ayrıca hem sanık hemde katılanan elinde kesiler vardır.
Sanığın katılan … tarafından arkasından tutulup götürülmesi ve sanık kafa atınca katılanın sanığı yere savurmasına kadar sanık lehine tahrik oluşturacak bir eylem yoktur. Ancak olayın başlangıcından beri …’yi darp eden sanığın ….’a attığı iki kafadan dolayı …’ın yüzünde veya burnunda kanama, ekimoz, darp cebir izi olan bir bulgu olmadığı halde …’ın daha yapılı olup sanığı yere savurduğu ve sanık yerde iken bir kez tekme 5 kez de yumrukla sanığa vurduğu izlenen CD görüntüleri ile sabit olduğundan katılandan sanığa yönelen tekme ve tokat nedeniyle sanığın kendisini defalarca darp eden katılanı bıçakladığı ve bu nedenle sanık lehine asgari seviyede tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaatiyle Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.