Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/3761 E. 2021/9416 K. 31.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3761
KARAR NO : 2021/9416
KARAR TARİHİ : 31.05.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ :Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM :1-a) Sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 62. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasıyla,
b)Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 13/1 ve TCK’nın 52,53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 600 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine dair;… 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2019 gün ve 2018/801 Esas ve 2019/186 Karar sayılı kararı,
2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair ; … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.01.2020 gün ve 2019/1899 Esas ve 2020/12. Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA
… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.01.2020 gün ve 2019/1899 Esas ve 2020/12. Karar sayılı kararının sanık müdafiileri, katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Dosya incelendi,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK.’nin 286/2-a. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanık müdafilerinin bu kararla ilgili temyiz istemlerinin CMK.’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2-Sanık hakkında; maktule yönelik kasten öldürme suçundan … 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii, katılan vekili, Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.01.2020 gün ve 2019/1899 Esas ve 2020/12 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafilerinin delillerin değerlendirilmesinde hata edildiğine, meşru müdafaaya, katılan vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,
Ancak;
Mahkemenin kabulüne ve dosya kapsamına göre sanık ile maktulün akraba oldukları, aralarında önceye dayalı husumet bulunmadığı olay günü maktule ait bağ evinde birlikte alkol aldıkları sırada sanığın aksi sabit olmayan savunmalarına göre maktulun arazi alması hususunda sanığa yardımcı olduğu, karşılığında para istediği, sanığın parasının olmadığını söylemesi üzerine maktulun sanığa sinkaflı küfür ettiği sanığın da maktulun kendisine yönelik sözleri üzerine masa üzerinde bulunan silahı alarak ateş ettiği anlaşılan olayda;
Sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek bir neden ve husumet bulunmadığı, sanığın eylemini maktulün kendisine yönelik hakaret içeren sözleri nedeniyle gerçekleştirdiği, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK’nın 29. madde gereğince 12 ile 18 yıl arasında asgari oranda indirim yapılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “… 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.