Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/4404 E. 2021/7728 K. 27.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4404
KARAR NO : 2021/7728
KARAR TARİHİ : 27.04.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
MAĞDURLAR : …, …, …,… …, …, …, …
SUÇ : Kasten Öldürme, Kişiyi Hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Sanık …’ın maktul …’ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29, 62 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası,
Sanık …’ın maktul …’ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29, 62 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası,
Sanık …’ın maktul …’ya yönelik TCK’nin 81, 29, 62. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası,
Sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nin 109/2, 109/3-b, 62 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2018 tarih ve 2017/350 Esas, 2018/291 Karar sayılı kararı
2) Sanık …’ın kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık …’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden istinaf başvurularının esastan reddine,
Sanıklar … ve … yönünden istinaf başvurularının kabulü ile
Sanık …’ın maktul …’ya yönelik TCK’nin 81, 62 maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası,
Sanık …’ın maktul …’ya yönelik TCK’nin 81, 62. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/01/2020 tarih ve 2019/2940 Esas, 2020/318 Karar sayılı kararı
3) Sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine temyiz başvurusunun reddine dair ek karar,
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar …, …, … müdafileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/01/2020 tarih ve 2019/2940 Esas, 2020/318 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık … müdafii yüzüne karşı tefhim edilen … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 29/01/2020 tarih ve 2019/2940 Esas, 2020/318 Karar sayılı Kararını yasal süresi içinde temyiz ettiği, gerekçeli kararın tebliğ edilmesine müteakip gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmediği, sanık … müdafinin, 5271 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1. maddelerine aykırı olarak, temyiz sebebi bildirmeden gerekçesiz olarak temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık … müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 16/04/2020 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onanmasını istediği anlaşılmakla, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
1-Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kesin olarak verilen kararın sanık … müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK’nin 296/1-2 maddesi gereğince reddine ilişkin usul ve yasaya uygun olan 27/07/2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık … hakkında; maktul …’a yönelik kasten öldürme suçundan … 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf başvurularının kabulü ile sanık … hakkında maktul …’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin … Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 29/01/2020 gün ve 2019/2940 esas, 2020/318 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık … müdafiinin iştirak iradesi olmadığına, sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, TCK’nin 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanık … hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “… 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Üye …’in, sanık … müdafinin temyiz isteminin geçerli olduğuna dair karşı oyu ve oy çokluğu ile diğer konularda oy birliği ile 27/04/2021 gününde karar verildi.

(M)
KARŞI OY:
5271 sayılı CMK’de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay…… ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.
Yine 5271 sayılı CMK’de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.
CMK’nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re’sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.
İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.
Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.
5271 sayılı CMK’nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK’nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223’üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re’sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.
Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK’nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)
Yasa koyucu CMK’nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.
CMK’deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK’nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK’nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK’nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete,devlete,hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.

Muhalif Üye