YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10736
KARAR NO : 2022/93
KARAR TARİHİ : 11.01.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : 1) Sanık … hakkında TCK’nin 37, 149/1-a,c,g, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı,
2) Sanık … hakkında TCK’nin 149/1-a,c,g, 39/1-2, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.
TEMYİZ EDENLER : Sanık … ve müdafii, sanık … müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; müvekkilinin bir kişinin beyanı esas alınarak suçlu kabul edildiğine, yargılama aşamasında kendini tam olarak ifade edemediğine, eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık …’nin adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanığın; bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin; sanığın suça karıştığına dair delil olmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.07.2014 tarih ve… Karar sayılı bozma ilamı öncesi …(Kapatılan) 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2012 tarih ve 2011/158 Esas-2012/176 Karar sayılı kararı ile verilen hükümde, sanığın neticeten “10 yıl” hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan hükmün sadece sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması karşısında, ceza miktarının sanık lehine 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten “12 yıl” hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkı ihlal edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere “Ancak ilk hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın sonuç olarak “10 yıl” hapis cezası ile cezalandırılmasına” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.