Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/10747 E. 2021/14309 K. 23.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10747
KARAR NO : 2021/14309
KARAR TARİHİ : 23.11.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hakaret, nitelikli kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında katılan …’a hakaret suçundan;
a) İlk Derece Mahkemesi yönünden;
Sanığın 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beratine dair; Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19/09/2017 tarih ve 2017/156 Esas – 2017/452 Karar sayılı kararı,
b) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında verilen beraat hükmüne katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ilk derece mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın TCK’nin 125/1, 125/4, 62/1, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 1740,00_TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 05/11/2018 tarih ve 2017/3887 Esas – 2018/3194 Karar sayılı kararı,
2) Sanık hakkında katılan …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan;
a) İlk Derece Mahkemesi yönünden;
Sanığın “nitelikli kasten yaralama” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53, 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine dair; Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19/09/2017 tarih ve 2017/156 Esas – 2017/452 Karar sayılı kararı,
b) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ilk derece mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 05/11/2018 tarih ve 2017/3887 Esas – 2018/3194 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 05/11/2018 tarih ve 2017/3887 Esas – 2018/3194 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında hakaret ve nitelikli kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu, katılan vekilinin temyiz isteminin de nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşıldığından, sanık … hakkında bölge adliye mahkemesince silahla tehdit suçundan verilen beraat hükmü ile 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
1) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarih ve 2018/71 Esas – 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince nitelikli yaralama suçundan hükmedilen hapis cezasının Bölge Adliye Mahkemesince artırılması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında verdiği “Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarih ve 2017/156 Esas – 2017/452 Karar sayılı kararının (3) nolu bendindeki sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün CMK’nin 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” dair 05/11/2018 tarih ve 2017/3887 Esas – 2018/3194 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; olayın kazaen gerçekleştiğine, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin isabetsiz olduğuna, kemik kırığının oranı nazara alındığında yapılan ceza artırımının miktarının kabul edilemez bulunduğuna, haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının hatalı olduğuna, katılan vekilinin; sanığın kasten yaralama suçundan değil, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinden suçun hukuki niteliğinin yanlış değerlendirildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.