YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12595
KARAR NO : 2022/50
KARAR TARİHİ : 10.01.2022
(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Kasten yaralama suçundan sanık …’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2018 tarihli ve 2017/864 Esas, 2018/753 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.09.2021 tarihli ve 2018/15946 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2021 tarihli ve 2021/115616 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Sanığın tekerrüre esas alındığı anlaşılan … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2014 tarihli ve 2014/618 Esas, 2014/172 sayılı kararının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un 8/1. maddesinde yer alan hüküm gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 305/son maddesine göre miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığının gözetilmemesinde,
2) Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarihli ve 2019/29870 Esas, 2019/10061 sayılı ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarihli ve 2019/13304 Esas, 2020/496 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, bu yönden de anılan Kanun’un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde,
../..
S/2
Kabule göre de;
3) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/1. maddesindeki “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 58/3. maddesindeki “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece mükerrir kabul edilen sanık hakkında anılan Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken hapis cezasının seçilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2014 tarihli ve 2014/618 Esas, 2014/172 Karar sayılı 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararının karar tarihi itibari ile 1412 sayılı CMUK’un 305/1-1 maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı nazara alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı halde sanığın mükerrir kabul edilmesinde ve yine sanık hakkında adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.
Bununla birlikte, mahkemece mükerrir kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi gereğince TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesi gerektiği de gözetilmemiştir.
Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık … hakkında kasten basit yaralamadan … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2018 tarihli ve 2017/864 Esas, 2018/753 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.