YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12617
KARAR NO : 2022/26
KARAR TARİHİ : 10.01.2022
(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Silahla kasten yaralama suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair… 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2019/457 Esas, 2020/185 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04.10.2021 tarihli ve 2021/12230 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2021 tarihli ve 2021/125173 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,… 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli kararının gerekçe kısmında, mağdur … … ile sanığın gayri resmi birlikteliklerinin olduğu, suç tarihi olan 14.05.2018 tarihinde ikametlerinde iken aralarında telefon isteme yüzünden tartışma yaşandığı, sanığın kendisine hakaret ve tehdit etmesi üzerine boş kola şişesini …’e fırlattığı, …’in de kendisine tekme atarak darp etmeye başlayınca, kendisini korumak için mutfaktan aldığı bıçağı ona doğru salladığı, ancak bıçağın değmemesi sebebiyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilmesine karşın, hüküm kısmında teşebbüs hükümleri uygulanmadan sanığın silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Oluşa, dosya kapsamına ve kabule göre; sanığın aralarındaki tartışmada kendisine hakaret ve tehdit eden mağdura boş şişe fırlatıp bıçak sallayarak yaralamaya teşebbüs ettiği olayda, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 35. maddelerine göre cezalandırılması gerekirken uygulama yeri bulunmayan TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddelerinin gösterilmesi suretiyle tamamlanmış suçtan hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;… 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2019/457 Esas, 2020/185 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık …’ın mağdur … …’i kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini silahla gerçekleştirmiş olduğundan TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından TCK’nin 35. maddesi gereğince cezasında (3/4) oranında indirim yapılarak 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belirlenemediğinden TCK’nin 29. maddesi gereğince sanığın cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 33 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 27 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 540,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.