Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/2767 E. 2021/7637 K. 26.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2767
KARAR NO : 2021/7637
KARAR TARİHİ : 26.04.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama ve ruhsatsız silah taşıma suçlarından mahkumiyetine dair; Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 gün ve 2017/798 Esas ve 2019/64 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun düzelterek esastan reddine dair; … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/04/2019 gün ve 2019/458 Esas, 2019/516 Karar sayılı kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, BAM Cumhuriyet savcısı

… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/04/2019 gün ve 2019/458 Esas, 2019/516 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve BAM Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında …ı yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefetten verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında …’yı yaralamadan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle, hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,
a) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde istinabe ve yakalama yoluyla elde edilen savunması ile yetinilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b) Sanığın tekerrüre esas alınan Körfez Kapatılan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli, 2010/521 Esas ve 2013/167 sayılı ilamı uyarınca verilen 2 ay 15 gün hapis ve para cezasının 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında 13.04.2020 tarihli ek kararı ile uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği, uzlaşmanın sağlanması nedeniyle bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
c) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.04.2019 gün ve 2019/458 Esas, 2019/516 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “Kocaeli 6. Asliye Ceza Dairesi Mahhemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.