YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2865
KARAR NO : 2021/7947
KARAR TARİHİ : 29.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret, 6136 sy.muhalefet
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık … müdafii, sanık … müdafii, katılanlar vekili

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık … hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanık … hakkında katılanlara yönelik tehdit suçundan ve sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3)Sanıklar … ve … hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine hükmedilmiş ise de para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde ve CGK’nin 28.01.2018 tarih, 2017/12-463 Esas ve 2018/20 sayılı kararında belirtildiği üzere infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden,
b)Sanıklar hakkında kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
4)Sanık … hakkında katılan …’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;
Tüm dosya kapsamından sanığın bir kez ateş etmek suretiyle katılanı bel bölgesinden yaraladığı, imkanı olduğu halde kalp, kafa yada iç organlara yönelmediği, sanığın eylemi sonucu müştekinin sadece basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralandığı, hayati tehlike geçirmediği, kastının yoğun olarak yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni olarak görülmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,
Sanığın katılanı alınan doktor raporuna göre, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaraladığı olayda, mahkemenin kabulü de bu yönde olduğu halde, temel ceza belirlenirken uygulama maddesi olarak, TCK’nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesinin gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında hükümde temel cezanın belirlendiği 1.fıkrasından “TCK’nin 86/2” ibaresininçıkartılarak yerine “TCK’nin 86/1” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.