YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/408
KARAR NO : 2021/9597
KARAR TARİHİ : 02.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, katılanlar vekili, o yer Cumhuriyet savcısı
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar …, …, … ve … hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Oluşa, tüm dosya kapsamına, müştekinin aşamalardaki olay günü kahvehanede tartışmaya başladıklarında sanığın kendisine sandalye atarak yaralanmasına neden olduğuna dair istikrarlı beyanı ve bu beyanı ile uyumlu 01.01.2013 tarihinde Kars Devlet Hastanesi’nden alınan “yüzde sol yüzde sol maksilla bölgede 3×4 cm boyutunda yüzeysel laserasyon, sağ maksilla alt bölgede 10 cm boyutunda ekimoz mevcut olduğuna” dair doktor raporuna göre, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’i, sanık … hakkında …’i ve sanık … hakkında katılanlar … ve … …’yı kasten yaralaması için verilen mahkumiyet hükümleri yönünden sanıklar müdafii, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde;
a) Sanıklar … ve … hakkında tekerrüre esas alınan ilamların mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair olduğu ve 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi kapsamında tekerrüre esas alınamayacağı halde sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
b) Sanıklar … ve …’ın adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas ilamları olmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında tekerrüre esas sabıkaları bulunduğu gerekçesi ile TCK’nin 58/3. maddesi gereğince TCK’nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçilip tekerrür hükümlerinin uygulanması ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 50., 51. ve 5271 sayılı CMK’nin 231. maddelerine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin veya seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Sanık … hakkında 5237 TCK’nin 50 maddesinin objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında seçenek tedbirlere çevirmeye ilişkin hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.