YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5201
KARAR NO : 2021/7306
KARAR TARİHİ : 21.04.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık … hakkında, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık ve mağdur …’ı kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mahalli mahkemece sanık …’in, mağdur … …’ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2)Sanık … hakkında, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık ve silahla tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az ceza içeren mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın tekerrüre esas daha ağır bir ilamı bulunduğu anlaşılmakla ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nin 58. maddesinin uygulandığı paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın, tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır ceza hükmünü içeren … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2006 karar tarihli, 30.10.2012 tarihinde kesinleşen, 2004/186 Esas ve 2006/394 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 4 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” paragrafı eklenerek hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3)Sanık …’in, mağdur …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın kastının mağdur …’e yönelik olduğu ve ancak bu sırada …’i araca bindirmeye çalışan mağdur …’in yaralandığı, sanığın yasak niteliğe haiz tabanca ile ateş ederken olayla bir ilgisi ve aralarında husumet bulunmayan mağdur …’in yaralanacağını öngörmüş olmasına rağmen atışlarına devam ederek eylemini gerçekleştirdiği kurulan hükmün gerekçesinde de belirtilmesine rağmen; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.