YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5736
KARAR NO : 2021/9307
KARAR TARİHİ : 31.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Uyarlama isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlü hakkında, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2014 tarih 2014/166 Esas 2014/1030 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 86/2,86/3-e maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlü tarafından dosyanın temyiz edildiği, Yüksek Yargıtay(Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 07.12.2015 Tarih 2015/19541 Esas 2015/34933 Karar sayılı onama kararı doğrultusunda mahkeme ilamının 03.02.2016 tarihinde kesinleştirilerek, infazı için Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği, söz konusu hükme ilişkin uzlaştırma işlemlerinin yapılması için uyarlama yargılaması talebinde bulunulduğu, 7188 Sayılı Kanun’un 26. maddesinde 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin mevcut (4), (5) ve (6) alt bentlerinden sonra gelmek üzere sırasıyla; iş ve çalışma hürriyetinin ihlali (madde 117, birinci fıkra; madde 119, birinci fıkra (c) bendi), güveni kötüye kullanma (madde 155), suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi (madde 165) suçları uzlaştırma kapsamına dahil edilmiş olduğu buna göre hükümlünün cezalandırıldığı suç olan silahla kasten yaralamanın (TCK m.86/2,3-e) uzlaştırma kapsamına dahil edilmediği gerekçesiyle hükümlünün talebinin reddine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98. ila
101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK’nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline TEVDİİNE, 31.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.