YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6472
KARAR NO : 2021/11678
KARAR TARİHİ : 08.07.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hırsızlık ve muhtelif suçlardan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2001 tarihli ve 2001/249 müteferrik sayılı kararı ile 25 yıl hapis cezasına hükümlü …’ın bu cezasının infazı sırasında, 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun uyarınca 24/05/2002 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesine dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemenin 24/05/2002 tarihli ve 2002/184 müteferrik sayılı kararını müteakip, hükümlünün bihakkın tahliye tarihi dolmadan denetim süresi içerisinde 28/06/2004 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûm olduğunun ihbar edilmesi nedeniyle şartla tahliyenin geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 28/06/2004 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 05/01/2024 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2009 tarihli ve 2009/243 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlü tarafından 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun’un 48. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesinde yapılan değişiklik kapsamında şartla tahliyesinin geri alınmasına dair kararının yeniden değerlendirilmesine ilişkin talebinin, değişiklik sonrası yeni düzenlemenin hükümlü lehine hüküm içermediğinden bahisle reddine dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2020 tarihli ve 2012/697 esas, 2012/501 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2020 tarihli ve 2020/309 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7/3. maddesinin “Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.” ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 48. maddesiyle değişik 107/13. maddesinde yer alan “Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin, b) (Değişik: 25/5/2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre takdir edilecek bir sürenin, Ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir.” şeklinde yer alan düzenleme ile koşullu salıvermenin geri alınmasına ilişkin anılan değişikliğin madde gerekçesinde “maddenin onüçüncü fıkrasında yer alan mevcut düzenlemeye göre hükümlü, koşullu salıverildikten sonra işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı çok az hapis cezası alsa bile suç tarihi ile hakederek tahliye tarihi arasında kalan süreyi aynen infaz etmektedir. Bu durum uygulamada, verilen cezanın neticeleri bakımından adaletsiz bir sonuç doğurduğu gerekçesiyle eleştirilmektedir. Fıkrada yapılan değişiklikle, koşullu salıverilme sürecinde denetim süresi içinde suç işleyen hükümlünün sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı süreyi ceza infaz kurumunda geçirmesi öngörülmektedir. Başka bir ifadeyle, geri alınan süre bakımından yeni bir kriter belirlenmekte ve ikinci suçun cezasının iki katı sürenin aynen infaz edilmesi amaçlanmaktadır. Ancak bu süre, hakederek tahliye tarihini geçemeyecektir. Diğer yandan, denetim süresi içinde işlenen ikinci suçun cezası, genel hükümlere göre ayrıca infaz edilecektir.” yer alan şeklindeki açıklama karşısında;
Hükümlünün, anılan içtima kararıyla toplam 25 yıl hapis cezasının infazı sırasında, 24/05/2002 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu tahliyesine karar verildikten sonra ve 05/01/2024 olan bihakkın tahliye tarihinden önce, denetim süresi içerisinde 28/06/2004 tarihinde işlemiş olduğu sahte paraları bilerek piyasaya sürmek suçundan Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2006 tarihli ve 2004/277 esas, 2006/42 sayılı kararıyla 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlünün 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun uyarınca infazı devam ederken, şartla tahliye sonrası işlemiş olduğu yeni suç nedeniyle bu süre içerisinde işlenen suç tarihi olan 28/06/2004 ile bihakkın tahliye tarihi olan 05/01/2024 tarihleri arasındaki sürenin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 107/13. maddesi gereği aynen infazına karar verildiği,
Hükümlü tarafından 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 48. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 107. maddenin 13. fıkrasının (a) bendinde yer alan “kalan cezasının aynen” ibaresi “başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin” ibaresi şeklinde değiştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 7/2 ve 5275 sayılı Kanun’un 98/1. maddeleri gereğince Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2009 gün ve 2009/243 esas, 2009/186 değişik iş sayılı kararının yeni düzenleme gereğince hükümlü lehine değerlendirilmesi talebi mahkemesince yeni düzenlemenin hükümlü lehine olmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de;
Hükümlünün, 28/06/2004 tarihinde işlediği sahte paraları bilerek piyasaya sürmek suçundan Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2006 tarihli ve 2004/277 esas, 2006/42 sayılı kararıyla 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bu sürenin 2 katı olan 4 yıllık sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği, bu sürenin ise 28/06/2004-28/06/2008 tarihleri arasını kapsadığı, hükümlünün şartla tahliyenin geri alınması suretiyle aynen infazına karar verilecek sürenin 28/06/2004-28/06/2008 tarihleri arası 4 yıl olduğu, Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2009 tarihli ve 2009/243 esas, 2009/186 değişik iş sayılı kararına konu 28/06/2004 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 05/01/2024 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair kararda ise koşullu salıverilmenin geri alınacacağı infaza konu sürenin ise 19 yıl 6 ay 7 gün olduğu,
7242 sayılı Kanun’un 48. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 107. maddenin 13. fıkrasının (a) bendinde yer alan “kalan cezasının aynen” ibaresi “başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin” ibaresi olarak değiştirilmiş olup, yasal değişiklikle kastedilenin hükümlünün deneme süresi içerisinde işlediği suçun koşullu salıverme tarihinden başlamak üzere değerlendirilmesi olmayıp suç için işlendiği tarihten itibaren bihakkın tahliye tarihine kadar değerlendirilerek 5275 sayılı Kanun’un 107/13. maddesi gereği aynen infazına karar verilecek sürenin hesaplanması olduğu, bu yeni durum karşısında anılan yeni düzenlemenin hükümlü lehine değerlendirilip şartla tahliyenin geri alınması suretiyle aynen infazına karar verilecek sürenin 28/06/2004-28/06/2008 olarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/11/2020 gün ve 94660652-105-45-14276-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2020 tarihli ve 2020/309 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.