YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7748
KARAR NO : 2021/7303
KARAR TARİHİ : 21.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı 21/02/2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun 14/08/2014 tarihi arasındaki duran zamanaşımı göz önünde bulundurulduğunda olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer sebeplerin reddine, ancak;
1) Sanık savunması ve dosya kapsamına göre sanık ile mağdurlar arasında olay günü araç park meselesinden çıkan tartışmada sanığın da yaralandığının anlaşılması karşısında ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,
2) Sanığın ve kapsam dışı sanıkların aynı suçu işleme icrası kapsamında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdur Şerif’i silahtan sayılan sopa ile yaraladıklarının, mağdurun beyanları ile uyumlu doktor raporu uyarınca sabit olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
3) Sanık hakkında mağdur Şerif’e karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3. maddeleri gereğince kasten yaralama ve mağdur Mehmet’e karşı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince basit kasten yaralama suçlarından kamu davaları açıldığı, TCK’nin 86/1, 87/3. maddeleri ile birlikte işlenmesi nedeni ile TCK’nin 86/2. maddesindeki basit

kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı kabul edilmişse de, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile; 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmesi suretiyle yapılan değişiklik nedeniyle, farklı mağdura yönelik basit kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanık ile mağdur Mehmet arasında 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçundan uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 21.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.