YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/931
KARAR NO : 2021/7717
KARAR TARİHİ : 27.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık … müdafii, sanık …

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık …’ın dosyada katılan sıfatı bulunmakta ise de kararları sanık sıfatıyla ve hakkında verilen mahkumiyet kararları yönünden temyiz ettikleri belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
1) Sanık … hakkında müşteki …’ı ve sanık … hakkında mağdur … …’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık …’ın ve sanık … müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında müşteki …’ı kasten yaralama suçundan suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında tayin olunan cezaların 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından,
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı

TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-c-son ve 29. maddelerinin uygulanması ile hükmolunan “2 yıl 6 ay” yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında takdiri indirim uygulanması suretiyle belirlenecek cezanın “2 yıl 1 ay” yerine “2 yıl 1 ay 20 gün” hapis cezası olarak tayini suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan “2 yıl 1 ay 20 gün” ibaresi hükümden çıkarılmak ve yerine “2 yıl 1 ay” ibaresi eklenmek ve sair kısımlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.