YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9504
KARAR NO : 2021/11494
KARAR TARİHİ : 30.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık …’in, katılan …’e hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı Kararı ve 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2)Sanık …’nin, katılan …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ve hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm ile sanık … hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3)Sanık …’in, müşteki …’yi kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın, müştekiyi, bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 gün 842-100; 10.04.2012 gün 479-145 ve 08.05.2012 gün 449-186 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; müşteki tarafından sarfedilen en azından hastaneye gidiş geliş masraflarının ödenmesi yönünde sanık tarafından herhangi bir çaba sarfedilmediği, müştekinin şikayetçi olduğunu belirttiği ve zararının giderilmesi konusunda dosyaya yansıyan herhangi girişimde de bulunulmadığı dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için gerekli olan objektif koşulun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca mahkemenin uygulamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Müşteki … hakkında, … Üniversitesi Hastanesi’nin 26.08.2013 tarihli raporunda; ”sağ omuz medialinde 1 cm, lateralde 2×5 cm, sağ skapula üst lateralde 2×1 cm derinliğinde, frontal bölge sağda 2 cm laserasyon, sağ omuz dış yanda 2×2 cm cilt cilt altı kesiler mevcut olup” basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği, ancak … Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 26.12.2014 tarihli raporunda; basit tıbbi müdahale ile gideremeyeceğinin belirtilmesi kaşısında; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için müştekiye ait tüm film, grafi, hastane evrakları ve tüm tedavi evraklarıyla birlikte Adli Tıp ilgili İhtisas Kurulu’na gönderilerek, öncelikle müştekinin olay nedeniyle yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceği hususunda olmak üzere, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 30.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.