Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10838 E. 2023/1813 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10838
KARAR NO : 2023/1813
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/135 Esas, 2020/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesi birinci fıkrası (c) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası son cümle, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/135 Esas, 2020/102 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/3915 Esas, 2021/5528 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesi birinci fıkrası (c) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası son cümle, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında taksirle yaralamadan hüküm kurulması gerektiğinden suç vasfının hatalı olarak belirlendiğine, buna bağlı olarak şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun kardeş oldukları, olay günü yoldan gelen ve yorgun olan sanığın kardeşleri olan tanık … ve mağduru sessiz olmaları konusunda uyarmasına rağmen yüksek sesle konuşmalarına devam etmeleri üzerine sehpa üzerinde bulunan cam kül tablasını fırlattığı ve kül tablasının mağdurun yüzüne gelerek yaralanmasına neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Mağdur ve tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu ve yüzde sabit iz oluşturduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/3915 Esas, 2021/5528 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, sanık hakkında asgari oranda tahrik indirimi uygulanmak suretiyle bozmanın gereği yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun sessiz olmamasına kızan sanığın karşısında bulunan mağdura kül tablası fırlatmak suretiyle eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiği dikkate alındığında taksirden söz edebilmenin mümkün olmadığı, buna bağlı olarak eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/311 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.