YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11495
KARAR NO : 2023/1860
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.11.2015 tarihli, 2015/489 Esas ve 2015/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine,
2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarihli, 2019/4202 Esas ve 2019/11488 Karar sayılı kararı ile “mağdurun özel güvenlik görevlisi belgesi bulunup bulunmadığı, en ağır mahkumiyeti içeren ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemiş olması, hak yoksunlukları yönünden yasa değişikliğinin değerlendirilmesi gerektiğinden” bahisle kazanılmış hakların saklı tutularak bozulmasına,
3. Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.11.2019 tarihli, 2019/454 Esas ve 2019/634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a-c-son) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği kazanılmış hak nedeniyle 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
4. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli, 2020/11016 Esas ve 2020/16337 Karar sayılı kararı ile “sanık lehine basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiği, uygulanan kanun maddesinin hatalı yazıldığı, kazanılmış hakka ilişkin kanun maddesinin hatalı yazıldığından” bahisle bozulmasına,
5. Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2021 tarihli, 2020/673 Esas ve 2021/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c-e) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması ile 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
6. Sanığın basit yargılama usulüne itirazı ile hükmün kaldırılararak; Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli, 2021/481 Esas ve 2021/802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c-e) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın olay tarihinde tedavi amaçlı gittiği Karaman Devlet Hastanesinde alkollü olmasının da etkisiyle hastanenin özel güvenlik görevlisi olan …’a elindeki bıçağı yaralama kastıyla salladığı, bıçağın isabet etmediği, sanığın üzerine atılı kasten yaralamaya teşebbüs suçunu işlediği kabul edilmiştir.
2.Sanık savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, adlî raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3.Hukuki süreç başlığı altında (2-4) numarada gösterilen bozma ilamlarının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında hükmolunan ilk karar olan Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli, 2015/489 Esas ve 2015/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan netice olarak 2 ay 15 gün hapis cezası verildiği, bu hükmün aleyhe temyiz edilmemesi nedeniyle kazanılmış hak oluşturduğu anlaşılmakla, mahkemenin kazanılmış hakka ilişkin uygulamasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin bu konudaki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
2. Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapılırken ilgili kanun ve maddesinin 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası olarak hatalı gösterilmesi ve tekerrüre esas alınan ilk ilâmdaki mahkumiyetin 5 ay hapis cezası, bozma sonrası tekerrüre esas alınan ilamın 3 yıl hapis cezası içermesi nedeniyle, koşullu salıverilmeye eklenecek süre bakımından sanığın kazanılmış haklarının korunması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunarak düzeltme nedeni yapılmıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/481 Esas, 2021/802 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin kısımdan “5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası” ibaresinin çıkartılarak, yerine “1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası” ibaresinin eklenmesi, ayrıca hükümde tekerrüre ilişkin kısıma “koşullu salıverilmeye eklenecek süre bakımından sanığın kazanılmış
haklarının dikkate alınmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.