YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11730
KARAR NO : 2023/2428
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin, duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun’un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2014/728 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 ncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2014/728 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 12.11.2019 tarih ve 2019/6260 Esas, 2019/20419 Karar sayılı kararı ile “a) Katılan …’ı hayati tehlike geçirecek, ağır (4) derecede kemik kırığına ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak yaralayan sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezası belirlenirken, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi de gözetilerek TCK’nin 61. maddesindeki ölçütlere göre sonuç cezaya etkili olacak şekilde makul bir oranda alt sınırdan uzaklaşması gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
b) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümleri uygulanırken, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi de nazara alınarak asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerekirken, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2019/498 Esas, 2020/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2019/498 Esas, 2020/146 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2021/5594 Esas, 2021/4329 Karar sayılı kararı ile “5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın üst hadde yakın olacak şekilde makul bir oranda tayini yerine sonuç cezaya etkili olmayacak şekilde belirlenmesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine, sübuta, meşru savunmaya, dava zamanaşımına ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü katılan ve kızı ..’nın eve dönecekleri sırada sanık, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Rahmetullah, temyiz dışı sanıklar … ve … ile karşılaştıkları, sanık ve …’ın ağaç kesmede kullanılan tahralar ile katılanı yaraladıkları belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. … Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliğinin 27.01.2009 tarihli raporuna göre, katılanın sağ frontal kemiğinde deplase fraktür bulunduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin 4 (ağır) derecede olduğu tespit edilmiştir.

4. Adlî Tıp Kurumu … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 11.02.2009 tarihli raporuna göre, katılanın yaralanma nedeniyle yüzünde sabit iz bulunduğu tespit edilmiştir.

5. Tanık beyanları, muayene raporları, kollukça düzenlenen tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında 6 yıl 18 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi gereği (1/4) indirim yapılınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası bulunması gerekirken 4 yıl 19 ay 15 gün eksik hapis cezası bulunması yine 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi gereği (1/6) indirim yapılırken sonuç cezanın 4 yıl 8 ay 7 gün hapis yerine 3 yıl 20 ay 7 gün hapis şeklinde eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi, Eksik İnceleme İle Karar Verildiğine, Sübuta, Meşru Savunmaya, Dava Zamanaşımına ve Vesaireye Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden;
Olay ve Olgular başlığı altında sayılan delillerden anlaşılacağı üzere, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın

yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında, katılandan, sanığa yönelen herhangi bir haksız saldırı bulunmadığından meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca dosyanın dava zamanaşımına uğramadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.