YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11795
KARAR NO : 2023/2419
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2017/588 Esas, 2019/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2019/3841 Esas, 2020/2805 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik ceza tayinine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, haksız tahrik derecesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü aralarında daha önceden husumet bulunan sanık ve katılanın gittikleri bir eğlence merkezinde karşılaştıkları ve kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında sanığın katılana bardak ile vurduğu, katılanın da sanığa eliyle vurduğu belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.
3. İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 10.07.2013 tarihli raporuna göre
a. Sanığın, sol frontal bölge superiorda 2 cm’lik laserasyon mevcut olduğu, yaralanmanın basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu,
b. Katılanın, sağ yüz bölgesinde 6 cm’lik düzgün sınırlı kesi, sağ kaş ve sağ şakak bölgesinde 2 cm lineer laserasyon, dudak üst kısımda 1 cm’lik lineer laserasyon mevcut olduğu, yaralanmanın, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
4. İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 03.03.2014 tarihli raporuna göre, katılanın yüzünde sabit iz meydana geldiği tespit edilmiştir.
5. Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin, 10.12.2014 tarihli raporuna göre, katılanın yüzünde sabit iz meydana geldiği, ayrıca sağ maksilla ön duvardaki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu tespit edilmiştir.
6. Tanık beyanları, kollukça düzenlenen tutanaklar dosyada mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi gibi olay kabul edilmiş, sanığa 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma verilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın 1 yıl 6 ay olarak belirlenmesinden sonra aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yarı oranda artırım yapılırken 2 yıl 3 ay yerine 1 yıl 15 ay belirlenmiş, son olarak aynı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası belirlenmesinden sonra, üçte bir indirim yapılarak sonuç cezasının 2 yıl 7 ay 10 gün yerine 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin, eksik ceza tayinine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin, azami hadden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz nedenleri yönünden;
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi hükümlerinden sonra artırıcı yasa maddeleri ikinci kez uygulanmayarak aynı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerinin uygulanmaması yerinde görülmüş, katılanın olaydan birkaç hafta önce sanığı dövmesi ve bunu alay konusu yapması, olay günü karşılıklı yaralanmaları şeklinde varlığı anlaşılan katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin doğru olarak belirlendiği ve eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamalarda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2019/3841 Esas, 2020/2805 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.