Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/12663 E. 2023/2025 K. 13.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12663
KARAR NO : 2023/2025
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2011/240 Esas, 2013/163 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2011/240 Esas, 2013/163 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/19676 Esas, 2015/36227 Karar sayılı kararı ile; mağdurun yarasının sabit iz olup olmadığı kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği, eksik araştırma ile hüküm kurulması, mağdurun beyanında sanıklardan birinin kendisine sopa ile vurduğunu söylemesi ve adlî rapor karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesini yeniden değerlendirilmesi, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2016/282 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanığa yüklenen suçun, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi kapsamındaki cezaların türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 29.05.2010 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2016/282 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.