YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13620
KARAR NO : 2023/1490
KARAR TARİHİ : 30.03.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 Tarihli ve 2019/547 Esas, 2020/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci
maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 Tarihli ve 2019/547 Esas, 2020/421 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerineYargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.06.2021 Tarihli ve 2021/9312 Esas, 2021/10955 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 191 inci ve 147 nci maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak sorgusu yapılmadan hüküm tesisi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 Tarihli ve 2021/482 Esas, 2022/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Suç işleme kastının bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine,
2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine,
3. Vesaireye,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü katılanın yanında oğlu İzzet Can da olduğu halde aracıyla trafikte seyir halinde iken kendi aracıyla trafikte olan sanık ile yol vermeme yüzünden sözlü tartışma yaşadıkları, birbirlerine karşılıklı hakaret ettikleri, kendisine hakaret edilmesine sinirlenen sanığın, katılanın sevk ve idaresindeki aracı takip ederek bir müddet sonra aracıyla önünü kestiği, sanığın elinde bir sopa ile katılanın ise alimünyum tel çubuk ile indiği, aralarında çıkan kavgada sanığın katılanı sopa ile vurmak suretiyle yaraladığı kabul edilmiştir.
2. Sanığın tevil yollu ikrar içeren anlatımları, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmıştır, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları dosya içerisinde mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Suç Kastı
Her ne kadar sanık suç kastı olmadığını beyan etmiş ise de, katılanın aşamalardaki anlatımları ve adli muayene raporu karşısında sanığın yaralama kastı ile hareket ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kurumu Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının ilgili bölümünde; “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise …” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 4 yıl 6 ay hapis cezası olması karşısında bu cezaya ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 Tarihli ve 2021/482 Esas, 2022/393 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.03.2023 tarihinde karar verildi.