YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13651
KARAR NO : 2023/1762
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/389 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/389 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2021/8708 Esas, 2021/10653 Karar sayılı kararı ile dosyasının basit yargılama usulü yönünden ve tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2022/81 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; tekerrüre esas alınan ilamda yönünden hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri
Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Kararın maddi gerçekle örtüşmediğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay tarihinde yaralamak amacıyla mağdura taş attığı attığı ancak taşın isabet etmemesi nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu suretle sanığın kasten yaralamaya teşebbüs suçunu işlediği anlaşılmıştır.
2. Sanığın ikrar içeren savunmasını doğrulayan mağdur ve tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğnamenin Görüşü ve Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
Bozma öncesi tekerrüre esas alına Gaziosmanpaşa (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.06.2014 tarih, 2013/1496 Esas – 2014/1100 Karar sayılı ilamında mahkumiyete konu 5237 sayılı Kanun’un 191
inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin mahkemesinin cevabi yazısında, uyarlama yargılaması yapılmasını gerektirir bir durum bulunmadığının belirtildiği, ilgili hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılmasa da, sanığın adlî sicil kaydında yer alan … (Kapatılan) 34. Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.05.2012 tarihli, 2011/160 Esas, 2012/275 Karar sayılı ilamında mahkumiyete konu ilamın 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan hükmolunan 4.00,00 TL adli para cezalarına ilişkin olduğu, ilgili ilamın 12.06.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığından, tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın ikrar içeren savunmaları, savunmayı doğrular nitelikte mağdur ve tanık beyanları karşısında, sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Vesair Yönünden
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.08.2014 yerine 09.08.2015 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
2. Sanığın adlî sicil kaydında yer alan … (Kapatılan) 34. Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.05.2012 tarihli, 2011/160 Esas, 2012/275 Karar sayılı ilamında mahkumiyete konu ilamın 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan hükmolunan 4.00,00 TL adlî para cezalarına ilişkin olduğu, ilgili ilamın 12.06.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olduğu halde Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2014 tarih ve 2013/663 Esas, 2014/1021 Karar sayılı ilâmı uyarınca verilen ve temyize konu suçun tarihinden sonra 14.11.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas nitelikte olmadığı anlaşılan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (C-2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarih ve 2022/81 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin
uygulandığı bölümden “Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2014 tarihli 2013/663 Esas, 2014/1021 Karar nolu ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “… 34. (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2012 tarihli, 2011/160 Esas, 2012/275 Karar sayılı ilâmı ile 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan hükmolunan 4.00,00 TL adli para” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.