YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14386
KARAR NO : 2023/1867
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 Tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/356 Karar Sayılı Kararı İle;
a. Sanık hakkında …’ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b. Sanık hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
2. Hükümlerin Sanık Müdafii Tarafından Temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.10.2020 Tarihli ve 2020/6380 Esas, 2020/13044 Karar Sayılı Kararı İle,
“İstinabe yasağı ve ek savunma verilmemiş olması nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması, hak yoksunlukları yönünden sanık lehine yasa değişikliğinin değerlendirilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmasına,
3. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 Tarihli ve 2020/278 Esas, 2022/70 Karar Sayılı Kararı İle;
a. Sanık hakkında …’ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b. Sanık hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın beraatine karar verilmesi ve tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın alkollü bir eğlence yerinde alkolün etkisi ile taşkınlık çıkarınca çalışanlar tarafından dışarı çıkartıldığı, bir süre sonra sanığın kardeşi temyiz dışı sanık Menderes ile tekrar söz konusu yere geldiği, kardeşine “seni buraya boşuna mı getirdim, vur, ne duruyorsun, üzerindeki çıkarsana” diyerek suça azmettirdiği, temyiz dışı sanık …’in …’yi hayati tehlike, …’ı sabit iz meydana gelecek şekilde bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait tüm belgeler dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurlardan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız söz ve eylem bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulama alanı bulunmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi gereği seçenek yaptırımlar, 51 inci maddesi gereği erteleme ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 2 yılın üzerinde olması nedeniyle ceza miktarı itibariyle uygulama imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2020/278 Esas, 2022/70 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.