Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/11 E. 2023/1894 K. 11.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11
KARAR NO : 2023/1894
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/491 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/491 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 10.06.2020 tarihli ve 2020/3300 Esas, 2020/6399 Karar sayılı kararıyla;
“a) Gerekçeli karar başlığında, mağdur … Durulan’ın isim ve kimlik bilgilerine yer verilmemesi, …’ın sıfatının ise “sanık” yerine “müşteki sanık” olarak hatalı gösterilmesi,
b) Gerekçeden yoksun hüküm kurulması,
c) Sanığın akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda sağlık kurulu raporu aldırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,
d) Hafif (1.) derecede kemik kırığı için (1/4) oranında artırım uygulanarak sanığa fazla ceza tayini,
e) Hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının gözetilmemesi ..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2020/120 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; gerekçeli karar başlığında mağdurun isim ve kimlik bilgilerine yer verilmemesi, sanık …’ın sıfatının ise “sanık” yerine “müşteki sanık” olarak hatalı gösterilmesine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; gerekçeli karar başlığının hatalı oluşturulduğuna, olay yeri incelemesi, tanık araştırması yapılmadığına, yetersiz doktor raporlarına dayanılarak hüküm kurulduğuna, mevcut delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, zaman aşımının gerçekleşmiş bulunduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Ailevi nedenlerden çıkan tartışmada sanığın yumrukla darp ettiği mağduru hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin … Adli Tıp Şubesi’nce tanzim olunan 19.10.2012 tarihli raporda, ”..yüz bölgesinde yumuşak doku travması şekilde ekimozlar, sağ el 1. parmakta falanks kırığı mevcut olup; basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu, kırığın hayati fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkilediği..” şeklinde tespitlere yer verildiği, sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 13.12.2021 tarihli heyet raporunda; ”ceza sorumluluğunun TAM OLDUĞU” nun belirtildiği görülmüştür.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ancak gereklerinin kısmen yerine getirilmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında, mağdur … (…)’ın isim ve kimlik bilgilerine yer verilmemiş ve yine sanık …’ın sıfatı, “sanık” yerine “müşteki sanık” olarak hatalı gösterilmiş ise de, bu hususlar mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklikler olarak görüldüğünden bozma nedenleri yapılmamıştır.

A. Eksik İnceleme Yönünden
Eşe karşı kasten yaralama eylemi ile ilgili olarak olay yerinde inceleme ve delil araştırması yapılmasının gerekmediği ve yine müstakil konut içinde gerçekleşen somut olayda tarafsız tanık beyanının bulunmadığı, komşuların dinlenmesinin yargılamaya yenilik katmayacağı, Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen raporların ise hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sübut Yönünden
Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın, çıkan tartışmada mağdura tokatla vurduğuna dair ikrar içeren savunması, mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporun içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Zaman Aşımı Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen ceza miktarı gözetilerek, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca asli zamanaşımı süresinin 15 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, suç tarihi ve zamanaşımını kesen en son neden ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşme tarihi olan 08.11.2013 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun suç tarihi olan 06.11.2014 tarihleri arasındaki ”11 ay 28 günlük” durma süresi de dikkate alındığında dava zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle eleştirilen husus dışında Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2020/120 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.