Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/2592 E. 2023/6688 K. 01.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2592
KARAR NO : 2023/6688
KARAR TARİHİ : 01.11.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.06.1996 tarihli 1996/93 Esas, 1996/150 Karar sayılı kararı ile;
a. Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448 … maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 81 … maddesinin birinci fıkrası,

31, 33, 40 ıncı maddeleri uyarınca 21 yıl 4 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlılığına,

b. Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 765 sayılı Kanun’un 448 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 … maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 81 … maddesinin birinci fıkrası, 31, 33, 40 ıncı maddeleri uyarınca 11 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlılığına,

2. Hükümlerin hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.12.1996 tarihli ve 1996/3752 Esas, 1996/3962 Karar sayılı ilamı ile onanmasına,

3. Hükümlü müdafiinin talebi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli 2020/155 Esas, 2020/373 Karar sayılı kararı ile “… 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.1996 tarihli 1996/93 Esas, 1996/150 Karar sayılı ilâmının aynen infazına” karar verildiği,

4. Hükümlü müdafiinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.10.2022 tarihli ve 2022/7060 Esas, 2022/7514 Karar sayılı ilâmı ile “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK’nin 68-77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen ve keşinleşen hükümlerdeki ceza miktarı toplamı ile 5237 sayılı Kanun’a göre bu suçlardan verilecek ceza miktarı toplamı karşılaştırılmak suretiyle yazılı şekilde her iki suç yönünden uyarlama isteminin reddine karar verilmesi, ayrıca uyarlama istemi ile ilgili olarak karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca hükümlü hakkında şartla tahliye kararının geri alınmasına dair verilen 27.04.2020 tarihli ek kararın aynen infazına ilişkinde hüküm kurulması,” nedenlerinden bozulmasına,

5. Bozma sonrası … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli 2022/443 Esas, 2022/619 Karar sayılı kararı ile;
a. Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan “… 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.1996 tarihli 1996/93 Esas, 1996/150 Karar sayılı ilâmının aynen infazına”

b. Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan uyarlama sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz istemi: lehe uygulama yapılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun’un 448 … maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 81 … maddesinin birinci fıkrası, 31, 33, 40 ıncı maddeleri ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Kanun’un 448 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 … maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 81 … maddesinin birinci fıkrası 31, 33, 40 ıncı maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli 2022/443 Esas, 2022/619 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.