YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5198
KARAR NO : 2023/6606
KARAR TARİHİ : 30.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla)
SAYISI : 2014/1197 E., 2014/394 K.
SUÇ : Kasten yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla), 24.11.2014 tarihli ve 2014/1197 Esas, 2014/394 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 31 … maddesinin üçüncü fırkası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 24.11.2014 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/22374 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/56980 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/56980 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya aslının, Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 24.11.2014 tarihli kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.06.2018 tarihli ve 2015/9040 Esas, 2018/4467 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılamada Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 27.07.2018 tarihli ve 2018/371 Esas, 2018/493 sayılı görevsizlik kararını takiben, suça sürüklenen çocuğun yağma suçundan mahkumiyetine ilişkin Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2018/443 Esas, 2020/58 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/1521 Esas, 2022/7364 karar sayılı ilamı ile yeniden bozulması üzerine, yeniden yargılama yapılmak üzere Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/256 Esasına kayden derdest olduğu gözetilerek, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin verilen Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 24.11.2014 tarihli kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.06.2018 tarihli ve 2015/9040 Esas, 2018/4467 Karar sayılı ilamı ile müştekinin saatini alan suça sürüklenen çocuğun saati geri vermeyerek inceleme dışı diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte müştekiyi kasten yaralaması şeklinde gerçekleşen somut olayın yağma kapsamında kalıp kalmadığının Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği cihetle, görevsizlik kararı verilmesi yerine esasa ilişkin karar verildiğinden bahisle bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılamada Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 27.07.2018 tarihli ve 2018/371 Esas, 2018/493 sayılı görevsizlik kararını takiben, suça sürüklenen çocuğun yağma suçundan mahkumiyetine ilişkin verilen Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2018/443 Esas, 2020/58 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/1521 Esas, 2022/7364 karar sayılı ilamı ile bu defa yağma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle bozulduğu ve yeniden yargılama yapılmak üzere Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/256 Esasına kayden derdest olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun kasten yaralama suçundan 1.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 24.11.2014 tarihli ve 2014/1197 Esas, 2014/394 sayılı kararının kesin olması sebebiyle temyiz incelemesine konu edilememiş ise de, yaralama suçunun yağma suçunun unsuru olduğu, bu durumda suça sürüklenen çocuğun yaralama suçundan ayrıca mahkumiyetine hükmedilemeyeceğinden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. Hükümlünün olay günü katılanın yanına geldiği, konuşma sırasında kolundaki saati görüp istediği, katılanın saati bakması için verdiği ancak hükümlünün geri vermemesi nedeniyle aralarında kavga çıktığı, hükümlünün katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı iddiasıyla Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.09.2014 tarihli ve 2014/9028 Soruşturma, 2014/2496 Esas, 2014/1292 İddianame numaralı evrakı ile düzenlenen iddianamede hükümlünün kasten yaralama ve güveni kötüye kullanma suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiş, Mahkemece hükümlünün kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine, güveni kötüye kullanma suçundan ise beraatine karar verilmiştir.
2. Güveni kötüye kullanma suçundan verilen kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 15. Ceza Dairesinin, 11.06.2018 tarihli ve 2015/9040 Esas, 2018/4467 Karar sayılı kararı ile anılan kararın;
“Suça sürüklenen çocuklardan …’ın katılan…’ya ait saati bakmak için alıp geri vermediği, katılanın saatini geri istemesi üzerine de aralarında çıkan kavgada suça sürüklenen çocukların katılan…’yı kasten yaraladıklarının iddia edildiği olayda; eylemin 5237 sayılı TCK’nin 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin bozma ilâmı gereği Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi üzerine Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2018/443 Esas, 2020/58 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 148 … maddesinin birinci fıkrası, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 31 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2018/443 Esas, 2020/58 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/1521 Esas, 2022/7364 Karar sayılı kararı ile anılan kararın;
“Olay günü saat 14:45 sıralarında katılan …sokak üzerinde yürüdüğü sırada, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk… ’ın katılana seslenmesi üzerine katılanın arkadaşı olan…’ın yanına gittiği, Ramazan’ın yanında temyize gelen suça sürüklenen çocuk … ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk … …’ın da olduğu, …’in katılandan elinde tuttuğu saati istediği, katılanın da kendi rızasıyla saati…’e verdiği, daha sonra katılanın saatini istemesine rağmen…’in vermediği, katılanın…’in kolundan saatini zorla aldığı, bunun üzerine…’in katılanın üzerine yürüdüğü, katılan ve…’in kucaklaştıkları, ikisinin de yere düştüğü, …’in katılanı kolundan ısırdığı, katılanın da…’in boğazına eliyle bastırdığı ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, olaydan hemen sonra saat 15.00 sıralarında emniyet güçlerine başvuran katılanın saatinin bulunamadığı olayda; suça konu saatin kesin olarak suça sürüklenen çocuk … tarafından alınıp alınmadığına dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığı, …’in katılandan saatini istemesi üzerine katılanın rızasıyla saati suça sürüklenen çocuğa verdiği, ardından katılanın saati geri istemesine rağmen suça sürüklenen çocuğun vermediği vermemek için direndiği, bunun üzerine katılanın saatini zor kullanarak geri aldığı, suça sürüklenen çocuk ile kavga ettiği, olayın bu şekli ile teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nin 148/1, 150/2 ve 35/2. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, tamamlanmış suçtan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/256 Esas, 2022/305 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 148 … maddesinin birinci fıkrası, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 31 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasının, aynı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası adlî para cezasına çevrilerek hükümlünün 7.300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mezkûr kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2022/11282 Esas, 2023/11867 Karar sayılı kararı ile onanması suretiyle kesinleştiği belirlenmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün gerçekleştirdiği kasten yaralama eyleminin yağmaya teşebbüs suçunun cebir unsurunu oluşturması nedeniyle hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla), 24.11.2014 tarihli ve 2014/1197 Esas, 2014/394 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;
“Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla), 24.11.2014 tarihli ve 2014/1197 Esas, 2014/394 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk … hakkında katılan…’ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.