Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/5370 E. 2024/394 K. 17.01.2024 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5370
KARAR NO : 2024/394
KARAR TARİHİ : 17.01.2024

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanığın karar tarihinde cezaevinde olması nedeniyle tebligatların cezaevine yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sadece sanık müdafiine tebligat yapıldığı, sanık müdafii tarafından kararın temyiz edilmemesi üzerine 30.07.2009 tarihinde kararın kesinleştiği, sanığın 14.04.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu görülmekle, sanığın dilekçesi temyiz talebi olarak değerlendirerek, temyiz süresinin de öğrenme tarihinden itibaren başladığı kabul edilerek, temyiz isteminin yasal süre içerisinde yapıldığı belirlenmekle, yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.12.2008 tarihli ve 2008/6863 Esas, 2008/8232 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan ”5237 sayılı Yasada yer alan seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,” nedeniyle kararın bozulması üzerine;
… 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2009 tarihli, 2009/21 Esas ve 2009/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 765 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 181 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; kararın eski hale getirilmesine, kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst haddine göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve zamanaşımı hükümleri bakımından daha lehe hükümler içeren 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın inceleme konusu suçu işlediği 31.01.2002 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2009 tarihli, 2009/21 Esas ve 2009/174 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.