YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5550
KARAR NO : 2024/348
KARAR TARİHİ : 16.01.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/1041 Esas, 2015/872 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/1041 Esas, 2015/872 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/8451 Esas, 2019/4564 Karar sayılı kararı ile “1- Her ne kadar iddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e. maddesinden sevk yapılmış olsa da, sanık üzerine atılı kasten yaralama suçunun silah niteliğinde herhangi bir cisim ile işlenmediğinin ve mahkemenin sadece TCK’nin 86/2., 29 ve 62. maddeleri uyarınca ceza belirlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce de uzlaşma kapsamında kaldığı, katılana ve sanığa soruşturma aşamasında uzlaşmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren … 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2004/265 Esas – 2005/902 Karar sayılı, 18.01.2012 kesinleşme tarihli, 2 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, … 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait 2004/1700 Esas – 2007/262 Karar sayılı, 23.06.2010 kesinleşme tarihli, 4 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması, 3- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/695 Esas, 2020/845 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
4. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/695 Esas, 2020/845 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli ve 2021/5232 Esas, 2021/6718 Karar sayılı kararı ile “1) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “…kovuşturma evresine geçilmiş…” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “…basit yargılama usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – …), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz.” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabul ve uygulamaya göre; 2) Mahkemenin 08.10.2015 tarihli hükmü, sanığın temyiz talebi üzerine Dairemizin 05.03.2019 tarih ve 2018/8451 Esas – 2019/4564 Karar sayılı ilamı ile “Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri uyarınca tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır cezayı içeren ilamın uygulanması gerektiği” gerekçesi ile de bozulmuş olup, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen temyize konu ilamda, sanık hakkında en ağır cezayı içeren mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınmış ise de 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın tekerrüre esas alınan ceza miktarı bakımınından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmemesi” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/794 Esas, 2021/1518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
6. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/794 Esas, 2021/1518 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/4486 Esas, 2022/4813 Karar sayılı kararı ile; ” Hüküm tarihinde … Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan, duruşmalardan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (…. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 196. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması”nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
7. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/1209 Esas, 2023/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; meşru savunmaya, beraat kararı verilmesi’ne, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanın geçmişte çocuk meselesinden dolayı aralarında bir tartışmanın bulunduğu, olay günü sanığın katılana … atarak yaraladığı mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan hakkında … Devlet Hastanesince tanzim olunan 19.07.2013 tarihli; “basit tıbbi müdahale ile giderilir, … tehlike yoktur” görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasındadır.
3. Sanık savunması, katılan beyanı, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.
4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/1209 Esas, 2023/365 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrüre esas alınan cezanın miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/1209 Esas, 2023/365 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinin uygulandığı paragrafın sonuna; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınan ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.