YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5861
KARAR NO : 2023/6027
KARAR TARİHİ : 09.10.2023
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 26.07.2022
SAYISI : 2012/1126 E., 2013/121 K.
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Uzlaştırma talebinin kabulüne dair ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Konya (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.02.2013 tarihli ve 2012/1126 Esas, 2013/121 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2014/24874 Esas, 2015/139 Karar sayılı ilâmı ile düzeltilerek onanarak kesinleşmesini müteakip hükümlü tarafından yapılan uzlaşma talebinin kabulüne ilişkin Konya (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesinin, 26.07.2022 tarihli ve 2012/1126 Esas, 2013/121 Karar sayılı ek kararının süresinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/28680 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62064 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62064 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Konya (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesince hükümlünün uzlaştırma talebinin, ‘soruşturma aşamasında uzlaştırma teklif formu düzenlendiği, tarafların uzlaşmak istemediklerine dair uzlaştırma telif formunu imzaladıkları, ancak bu işlemlerden sonra uzlaştırma kurumunun yeniden düzenlendiği, uzlaştırma işlemlerinin mahiyetine belirleyen yasal düzenlemeler yapıldığı, bu düzenlemeler ile uzlaştırma işlemlerinin alanında uzman kişiler aracılığı ile ve Cumhuriyet Savcılılarının gözetim ve katılımı ile gerçekleştirilmeye başlanıldığı, dolayısıyla önceki tarihli uzlaşma işlemlerinin usulüne uygun yapılmadığı’ gerekçesiyle kabulüne ve dosyanını uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,
Dosya kapsamına göre, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce de, basit yaralama suçunun uzlaşmaya tâbi olduğu, müşteki ve sanığa soruşturma aşamasında uzlaşma teklifinin yapıldığı, tarafların uzlaştırma teklifini kabul etmediği, açılan kamu davası neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, anılan suç yönünden yeniden uzlaştırma işlemleri yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un “Uzlaştırma” başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen;
“(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:
a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar,”
Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,…” şeklindeki düzenleme gereği hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı ve aynı Kanun’un 73 üncü maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu belirlenmiştir.
3. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2018 tarihli ve 2018/394 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, mezkûr düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usûlüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu
nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmıştır.
Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; soruşturma aşamasında şikâyetçi ve hükümlüye kolluk güçlerince uzlaşma teklifinde bulunulduğu, tarafların kendilerine yapılan uzlaşma teklifini kabul etmedikleri, buna ilişkin uzlaşma teklif formu düzenlenerek dava dosyasına eklendiği belirlenmiştir.
4. Hükümlünün şikâyetçiye yönelik gerçekleştirdiği 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalan eylemin 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu, soruşturma aşamasında tarafların uzlaşmak istemediklerini beyan ettikleri, yapılan uzlaşma tekliflerinin de usûlüne uygun olduğu belirlenmekle, Mahkemece hükümlünün talebi üzerine hükümlü ile şikâyetçi arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesine ilişkin ek karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
5. Bununla birlikte inceleme konusu ek kararın, kesinleşmiş ilâmın infazı aşamasında verilen bir karar olması dikkate alındığında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214 Esas, 2007/181 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; infaza ilişkin durumlarda kazanılmış haktan da söz edilemeyeceği gözetilmelidir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Konya (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesinin, 26.07.2022 tarihli ve 2012/1126 Esas, 2013/121 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.10.2023 tarihinde karar verildi.