YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/707
KARAR NO : 2023/2013
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2017/246 Esas, 2019/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2019/1603 Esas, 2020/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ve 2021/5806 Esas, 2021/10451 Karar sayılı kararı ile özetle ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden sanık hakkında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gerekçesi ile nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/2418 Esas, 2021/2359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında en üst hadden ceza verilmesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, cezada hiçbir indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, haksız tahrik indiriminin azami hadden yapılması geerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Sanık ile katılanın suç tarihinde evli olup yaklaşık üç yıldır fiilen ayrı yaşadıkları, taraflar arasında kızlarının intihar ederek hayatını kaybetmesi nedeniyle husumet oluştuğu, her iki tarafın bu durumdan birbirlerini sorumlu tuttukları, olay günü katılanın çalıştığı hastanede karşılaşan taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın eli ile vurarak katılanı kafa duvar kemiğinde ekimoz ve ödem, sol kaştan buruna uzanan 7-8 cm kesi, burunda kırık oluşacak şekilde yaraladığı, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporlarına göre katılanın yüzünde sabit iz oluştuğunun ve kırığın hayati fonksiyonlarını orta (2) derecede etkilediği tespit edilmiştir.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin sanık hakkında en üst hadden ceza verilmesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, cezada hiçbir indirim sebebinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, haksız tahrik indiriminin azami hadden yapılması geerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, birden fazla nitelikli hal ihlali ile suçu işleyen sanık hakkında ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesine göre orantılı ve hakkaniyete uygun şekilde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, Hukuki Süreç başlığının (3) numaralı paragrafında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve indirim oranının isabetli olduğu, Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde, “…cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri…” şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin takdir yetkisinin cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanuni bir gerekçeye dayandığı anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/2418 Esas, 2021/2359 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karacasu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.