Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2014/1340 E. 2014/18415 K. 26.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1340
KARAR NO : 2014/18415
KARAR TARİHİ : 26.11.2014

MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/06/2012
NUMARASI : 2010/218-2012/255

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
Davacı, davaya konu taşınmazı davalıların haksız olarak kullandıklarını ileri sürerek 12.07.1996 ile 12.04.2010 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil istemiyle eldeki davayı açmıştır.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Çekişme konusu kat mülkiyeti kurulu 461 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümde davacı ve davalıların paydaş oldukları kayden sabittir.
Mahkemece, davalılar Nursezar ve Mert yönünden intifadan men koşulunun gerçekleşmediği belirlenmek suretiyle bu davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ne var ki, Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 25.02.2010 tarihli ve 2005/474 E. 2010/90 K. sayılı dosyasında davacı M.. Ö.. tarafından davalı N.. Ö.. aleyhine 15.12.2005 tarihinde aynı taşınmaz ile ilgili olarak el atmanın önlenmesi davası açıldığı ve davanın reddine karar verilerek kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, bu dava dosyasında 30.07.2008 tarihinde yapılan keşifte davalı Nurten’in taşınmazda oturduğunun belirtildiği görülmektedir. Öyle ise davalı Nurten yönünden 15.12.2005 tarihinde intifadan men koşulunun gerçekleştiği açıktır.
Hal böyle olunca, el atmanın önlenmesi davasının açıldığı ve intifadan men koşulunun oluştuğu 15.12.2005 tarihinden itibaren olmak üzere, davalı Nurten’in davaya konu taşınmazda ne zamana kadar oturduğunun ve hangi tarihte kullanımına son verdiğinin duraksaya yer vermeyecek şekilde saptanması ve belirlenecek olan bu dönem açısından davalı Nurten’in sorumlu olduğu ecrimisile davacının payı oranında hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davalı Nurten hakkında açılan davanın da reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.