Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2014/20520 E. 2014/18772 K. 02.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/20520
KARAR NO : 2014/18772
KARAR TARİHİ : 02.12.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 27. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/05/2014
NUMARASI : 2013/554-2014/184

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi …. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Davacı, mülkiyet hakkına dayanarak eldeki davayı açmış ve adına kayıtlı taşınmazın davalılar tarafından haksız olarak işgal edildiğini ileri sürmüştür.
Mahkemece, taşınmaz kaydı üzerinde aile konutu şerhinin bulunduğu, uyuşmazlığın aile mahkemesinin görevinde kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Ne var ki, boşanmayla sonuçlanan taraflar arasındaki davanın kesinleşmesiyle taşınmazdaki “aile konutu” şerhinin hükümsüz hale geleceği; başka bir deyişle, evliliğin sona ermesiyle konutun “aile konutu” vasfını kaybedeceği, böylece uyuşmazlığın Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanun’un 4. maddesinde öngörüldüğü üzere 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. kitabından kaynaklandığının söylenemiyeceği, anılan Kanun’un mülkiyetle ilgili 683. maddesindeki düzenlemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere, görev kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında ve re’sen(kendiliğinden) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.
Hal böyle olunca, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.
Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.