YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4785
KARAR NO : 2021/195
KARAR TARİHİ : 18.01.2021

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı … Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesince verilen 08.10.2019 gün ve 768 -1319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescili isteğine ilişkin olup, 150.000,00 TL üzerinden harçlandırılmak suretiyle açılmış, keşfen dava edilen taşınmazın dava tarihindeki değeri 320.760,50 TL olarak saptanmıştır.
Mahkemece, temlikin bağış suretiyle yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nun 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK’nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000,00 TL’lik kesinlik sınırı 58.800,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda her bir davalı için, davacının dava edilen taşınmazdaki miras payının dava tarihindeki değerinin dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Dava konusu taşınmazın toplam değerinin 320.760,50 TL olduğu, mirasbırakan tarafından davalılara taşınmazın 1/2’şer payının temlik edildiği, temlik edilen 1/2 payın değerinin ise 160.380,25 TL olduğu, bu durumda davacının davalıların her biri yönünden payının (1/5) ise 32.076,05 TL olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca, dava değerinin her bir davalı için 2019 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.