YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/7623
KARAR NO : 2014/13848
KARAR TARİHİ : 23.12.2014

Tebliğname No : 10 – 2007/117581
Mahkeme : İSTANBUL 14. Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi- Numarası : 09.02.2007 – 2006/115 esas ve 2007/20 karar
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanıkların müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanunun 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318. ve 5271 sayılı CMK’nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.
1- Sanıklar hakkında aynı olay ve esrar nedeniyle cezaevine uyuşturucu madde sokmak suçundan Hendek Asliye Ceza Mahkemesi’ne 2004/116 esas sayılı dava açıldığı anlaşıldığından; sözü edilen dava derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyasının getirtilerek bu dosya içine konması, sonucuna göre tüm deliller ile birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2- Kabule göre;
a) Sanık Fahri’nin suç konusu 1,69 gramdan ibaret esrarı kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin deliller gösterilmeden sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
b) Sanıklar arasında üstsoy ve altsoy ilişkinin bulunmadığı gibi azmettirilen sanık Özdemir’in çocuk da olmadığı gözetilmeden, sanık Fahri hakkında 5237 sayılı TCK’nun 38. maddesinin 2. fıkrasının uygulanması gerektiğinden söz edilerek 765 sayılı TCK’nun bu sanığın lehine olduğunun kabul edilmesi,
c) Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesinin dayanağı olan yasa maddesinin gösterilmemesi,
d) Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.