Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2014/14487 E. 2015/31971 K. 29.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/14487
KARAR NO : 2015/31971
KARAR TARİHİ : 29.06.2015

Tebliğname No : KYB – 2014/373649

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
İncelenen dosyadan;
a) Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 22.12.2009 tarihinde 2008/360 esas ve 2009/871 karar sayı ile verilen, M.. G..’ın TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca sadece denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,
b) İnfaz aşamasında Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce 03.11.2010 tarihinde 2010/303 DS sayı ile sanığın 21.10.2010 tarihinde yapılan çağrı tebligatına uymadığının bildirilmesi üzerine, Mahkemesince 31.05.2012 tarihinde 2008/360 esas ve 2009/871 sayılı ek karar ile sanığın “çağrılara uymama gibi bir kastının bulunmadığı” gerekçesiyle, mazeretin kabulüne ve denetimli serbetlik tedbirinin infazına karar verildiği,
c) İnfaz aşamasında Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce 16.01.2012 tarihinde 2011/482 DS sayı ile denetime uymadığının bildirilmesi üzerine, Mahkemesince 31.05.2012 tarihinde 2008/360 esas ve 2009/871 sayılı ek karar ile hükümlünün TCK’nın 191. maddesinin 1. fıkrası, 50 ve 62. maddesi gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanunun 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına hükmolunduğu, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,
d) Hükümlünün, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Mahkemesince hükümlü M.. G.. hakkında 13.01.2014 tarihinde 2008/360 esas ve 2009/871 karar sayılı ek karar ile hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca «kamu davasının düşmesine» karar verildiği
Anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Mahkemenin 13.01.2014 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.
Somut olayda, sanık hakkında sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş, sanığın kesinleşen bu karar gereğince infazına başlanan denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı bildirilmiş olduğundan; sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının saptanması halinde, TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrası gereğince davaya devam olunarak hüküm verilmesi (cezaya hükmolunması); uymamasının geçerli bir mazerete dayandığının kabul edilmesi durumunda ise, “denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına” karar verilmesi gerekirken, cezaya ek olarak yeniden “denetimli serbestlik tedbiri” uygulanmasına karar verilmiştir.
Açıklanan nedenden dolayı Mahkemenin 31.05.2012 tarihli hükmüne karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığı’na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.