YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/7062
KARAR NO : 2014/13415
KARAR TARİHİ : 08.12.2014

Esas No : 2014/7062
Karar No : 2014/13415
Tebliğname No : KYB – 2014/239973

Adalet Bakanlığı’nın, uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarından sanık S.. K.. hakkında Bergama Ağır Ceza Mahkemesi’nce 30.03.2011 tarihinde 2010/115 esas ve 2011/21 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükmünün kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02.07.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
İncelenen dosyadan;
Mahkemece sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK’nın 188/3 ve 52. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun’un 53. maddesinin uygulanmasına, kenevir ekme suçundan ise 2313 sayılı Kanun’un 23/son maddesi gereğince 2 ay 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına hükmolunmuştur.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;
«Tüm dosya kapsamına göre;
1) Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki aynı hakları koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılması gerekirken anılan Kanun’un 53/1-c maddesindeki hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde,
2) 5607 sayılı Kaçakçılık İle Mücadele Kanunu’nun geçici 1. maddesinde yazılı “Diğer kanunlarda mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun ile bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na yapılan atıflar, bu Kanuna yapılmış sayılır” hükmü göz önüne alındığında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un 27. maddesinin göndermesi ile 4926 sayılı Kanun’un 30/2 ve 5607 sayılı Kaçakçılık İle Mücadele Kanunu’nun geçici 1. maddeleri amir hükümleri uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapmak suçu ile izinsiz hint keneviri ekmek suçlarına ait davaların birlikte görülemeyeceği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir.» denilerek, belirtilen hükmün bozulması istenmiştir.
A- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile kenevir ekme suçuna ait davaların birlikte görülemeyeceğine ilişkin kanun yararına bozma isteğinin incelenmesi:
Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile kenevir ekme suçuna ait davaların birlikte görülemeyeceğine ilişkin 2313 sayılı Kanun’un 27. maddesinin, 23.01.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yürürlükten kalktığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen (2) numaralı kanun yararına bozma isteğinin CMK’nın 309. maddesi gereğince REDDİNE,

B- TCK’nın 53/1-c maddesindeki hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesine ilişkin kanun yararına bozma isteğinin incelenmesi:
TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebine dayanan ihbar yazısında ileri sürülen (1) numaralı görüş yerinde olduğundan; Bergama Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30.03.2011 tarihli 2010/115 esas, 2011/21 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi kıyasen uygulanarak, bu maddenin verdiği yetkiye dayanılarak;
1) Hüküm fıkralarından TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin ÇIKARILMASINA,
2) Yerlerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına“ ibaresinin EKLENMESİNE,
Hükmün bu şekilde infazına, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.