Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2016/1398 E. 2020/4369 K. 28.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1398
KARAR NO : 2020/4369
KARAR TARİHİ : 28.09.2020

Mahkeme : DİYARBAKIR 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
1- Sanık … hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
UYAP sisteminden yapılan araştırmada, Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olması nedeniyle kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,
2- Sanıklar … ve … hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:
İletişim tespit tutanakları, sanıkların ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun ortaya çıkmasına ya da suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardımları bulunmadığı anlaşıldığından, şartları oluşmadığı hâlde sanıklar hakkında TCK’nın 192/3. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2-) Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2013/3191 sırasında kayıtlı bulunan suç konusu uyuşturucu maddeler ile Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;
1-) TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,
2-) Hüküm fıkrasının D bendinden sonra gelmek üzere “Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2013/3191 sırasında kayıtlı suç konusu uyuşturucu maddeler ile Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin TCK’nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
28/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.